Pewnego letniego dnia 1928 roku 60 mężczyzn przywiozło do Paryża duże metalowe skrzynie. Na rozkaz Sir Bhupindry Singhiego, Maharadży Patiali, jednego z najzamożniejszych książąt Indii, zostały one dostarczone do pracowni Boucherona oraz do pracowni Cartiera. Skrzynie zawierały bowiem kamienie z jego skarbca. Francuscy jubilerzy mieli za zadanie przemienić je w prawdziwe dzieła sztuki.
[Powyżej zdjęcie Maharadży z 1911 roku. Podpis do tej fotografii na stronie National Portrait Gallery: "wearing a modest amount of the Patiala jewels" :)
Poniżej od lewej: oryginalny szkic projektu Boucherona dla Maharadży oraz fragment naszyjnika Cartiera zrobionego z 2930 klejnotów Patiali]


Ta historia przypomniała mi się, gdy usłyszałam o wystawie "Maharaja. The splendour of India's royal courts" w V&A. V&A to jeden z powodów, dla których mogłabym przeprowadzić się do Londynu.
[Poniżej od lewej: fragment niesamowicie pięknej ozdoby noszonej na turbanie przez mężczyzn (po angielsku - sarpech; ktoś zna polską nazwę?) z I połowy XVIII wieku oraz 'podróbka' ze sklepiku V&A :) ]


India on my mind...

A na koniec inna orientalna historia związana z Boucheronem - w 1930 roku szach Iranu Reza Szah Pahlawi powierzył francuskiemu jubilerowi cały skarb narodowy (w którego skład wchodziły m.in. dwa największe na świecie różowe diamenty) pod warunkiem, że nie wyjawi on nigdy jego wartości. Tak też się stało - Louis Boucheron zabrał ze sobą ten sekret do grobu.

Jeśli jeszcze się nie zorientowaliście - historie o klejnotach i ubraniach arystokracji (ewentualnie artystów) z XIX/XX wieku pełnią dla mnie rolę Harlequinów ;)

wpis dedykowany Oli P.